Έγειρε ο δρυς… Ο «φάρος» της αρκαδικής Αυτοδιοίκησης, Δημ. Τσιγκούνης, δεν ζει πια

ΦΥΛΛΑΔΙΟ ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΣΙΓΚΟΥΝΗ

Παναρκαδική θλίψη σκόρπισε το άγγελμα του θανάτου του Δημήτρη Τσιγκούνη, ιστορικού στελέχους της αρκαδικής Αυτοδιοίκησης – πρώην δημάρχου Λεωνιδίου, ο οποίος σε επτά συναπτές εκλογικές αναμετρήσεις (1982, 1986, 1990, 1994, 1998, 2002 και 2006) απέσπασε πανηγυρικά την έγκριση των συμπολιτών του για τη διοίκηση της πανέμορφης κωμόπολης. Υπήρξε αυτοδιοικητικός με συναίσθηση του καθήκοντος που η θέση του υπαγόρευε. Κομματικό στέλεχος της λαϊκής Δεξιάς, εκ παιδιόθεν, υπήρξε άνθρωπος μετριοπαθής, προσηνής, με εγκράτεια και υπευθυνότητα σε πράξεις που αφορούσαν το δημόσιο λειτούργημά του και μόνο με τη συμμετοχή του στα γήπεδα σε ποδοσφαιρικούς αγώνες γινόταν «χούλιγκαν!», όπως χαριτολογώντας έλεγε.

*****
Κάποια από τις πρώτες μέρες του Μαρτίου του 2007, κατηφόριζα για το Λεωνίδιο. Πριν προλάβω να του αναπτύξω το θέμα μου, ο δήμαρχος Τσιγκούνης σήκωσε το τηλέφωνο και πήρε τον Ζακυνθινό (συνεργάτη του Κώστα Καραμανλή): «Δε μου λες, ποια έχουμε σ’ εκείνη την Υπηρεσία που βασανίζει ένα φίλο μου;(!)»

Στην απάντηση του Ζακυνθινού, άμεση και στεντόρεια εκφράστηκε η έκπληξη του Τσιγκούνη: «Ρε, αυτή είναι χουντικιά!!!»

Ο Τσιγκούνης, τον οποίο συναντούσα για πρώτη φορά, δεν ήταν τσιγκούνης· υπήρξε δοτικός και πληθωρικός άνθρωπος. Γνώριζε την παράταξή του, πατούσε στα πόδια του· δεν λογάριαζε κανέναν! Συγκινητικό υπήρξε για μένα το γεγονός ότι με εμπιστευόταν, χωρίς να με γνωρίζει· και τι είχε να φοβηθεί· «ήταν ευθύς άνθρωπος» είπε χθες στη δήλωσή του για εκείνον ο πρόεδρος της Βουλής, Νικήτας Κακλαμάνης.

*****
Ο Δημήτρης Τσιγκούνης ήταν Δημοκρατικός Άνθρωπος. Τον είδα για πρώτη φορά, σχεδόν ένα μήνα πριν από τις εκλογές του 1977· είχε έρθει στην Κοντοβάζαινα ως υποψήφιος βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας. Νέος, ευθυτενής, με προσωπικότητα, κατέβαινε από του δάσκαλου του Βλαχούλη το σπίτι μόνος και κατευθυνόταν προς το σχολείο, όπου τον περίμενε αμάξι με οδηγό (μετά από πολλά χρόνια πληροφορούμουν πως δεν οδηγούσε – δεν οδήγησε ποτέ). Ήμουν ήδη στην Αθήνα, μαθητής της Α΄Λυκείου και μόλις είχα ξαπεζέψει από το λεωφορείο (σ’ ένα ταξίδι «αστραπή» λίγων ωρών για οικογενειακή υπόθεση). Το «χαρτάκι» που του έπεσε (μέσα από τα πολλά) που κρατούσε στα χέρια, είναι αυτό που δημοσιεύεται σήμερα: το προεκλογικό του φυλλάδιο. Μου έκανε εντύπωση το παράστημά του, το στιβαρό του περπάτημα. Στην Κοντοβάζαινα δεν πήρε ούτε έναν σταυρό(!) και πώς να γινόταν διαφορετικά, ο άνθρωπος στον οποίο απευθύνθηκε ήταν συγγενής στενότατος του Ηλία Παπαηλιού, συνυποψηφίου του στο ψηφοδέλτιο της Ν.Δ. Στη Γορτυνία εκείνης της εποχής (1977) «εισέπραξε» μόλις 314 σταυρούς προτίμησης, παρόντων των άλλων τεσσάρων συνυποψηφίων του (Αποσκίτη, Καλτεζιώτη, Μαντζώρη, Παπαηλιού).

*****
Εντύπωση μου έκανε η ορθάνοιχτη πόρτα του γραφείου του στους πολίτες, όταν τον επισκέφθηκα στο Λεωνίδιο. Ενόσω συζητούσαμε, δεν σταμάτησε να εργάζεται, να συνομιλεί, να κατευθύνει, να διοικεί και να δέχεται επισκέψεις.

Η συζήτησή μας κράτησε 2 – 3 ώρες με διακοπές. Του ζήτησα, εάν, όλα αυτά που είπαμε, μπορώ να τα δημοσιεύσω. Συναίνεσε. Ήταν μια συνέντευξη, όπως την παίρναμε παλιά, πριν από 40 χρόνια, χωρίς μαγνητόφωνο, τότε που ο συνεντευξιαζόμενος εμπιστευόταν τον δημοσιογράφο και ο δημοσιογράφος δεν διανοείτο να παραλλάξει λέξη!

Ήταν φιλότιμος άντρας και φιλόξενος Λενιδιώτης ο Δημήτρης Τσιγκούνης· πραγματικός οικοδεσπότης – Δήμαρχος· γνώρισμά του δεν ήταν η πολιτική εμπάθεια, παρά η πολιτική διαπίστωση, η συναίνεση ή διαφοροποίηση· ήταν ανυστερόβουλος στις σχέσεις του και η παράταξή του θρηνεί για το «τέλος εποχής» που επισφραγίζει με την εκδημία του. Προσωπικά θα μου λείψει το πλέριο χαμόγελό του σε κάθε μας συνάντηση, το καλωσόρισμά του στην ιδιαίτερή του πατρίδα, αλλά και σε ουδέτερο έδαφος.

Δημ. Μητρόπουλος

• [Τον κατευοδώνουμε αναδημοσιεύοντας τη συνέντευξη που είχαμε μαζί του, πριν από 19 χρόνια (δημοσιεύθηκε στο φύλλο 1 του εβδομαδιαίου «Π.Μ.»).]

https://proinosmorias.gr/dhmhtphs-tsigkounhs-otan-den-sebesai-tous-thesmous-kataligeis-na-min-sebesai-ton-anthropo/

Η κηδεία του Δημήτρη Τσιγκούνη θα τελεστεί την Κυριακή 8 Μαρτίου και ώρα 13:00 από τον Ιερό Ναό Ευαγγελίστριας Λεωνιδίου. Η σορός του θα βρίσκεται στον Ιερό Ναό από τις 12:30.

Σχετικές δημοσιεύσεις